nederlands_boekbespreking3

De autobiografie van Alexander Dubcek, leider van de Tsjechoslowaakse Communistische Partij, initiatiefnemer van de Praagse Lente.
22 pinů2 fanoušků
Duitse troepen rijden de Tsjechslowaakse hoofdstad Praag in in 1938. Dubcek was iets vroeger dat jaar samen met zijn ouders teruggekomen naar hun thuisland, aangezien ze hun zelf opgelegde taak in Kirgizië hadden afgemaakt. Bijna niemand in Tsjechoslowakije was het met de Duitsers eens, uitgenomen de Duitse minderheid in Sudetenland (waar ze een meerderheid vormden). Uit protest tegen de bezetters ging Dubcek in de Slowaakse Communistische Verzetsbeweging in.

Duitse troepen rijden de Tsjechslowaakse hoofdstad Praag in in 1938. Dubcek was iets vroeger dat jaar samen met zijn ouders teruggekomen naar hun thuisland, aangezien ze hun zelf opgelegde taak in Kirgizië hadden afgemaakt. Bijna niemand in Tsjechoslowakije was het met de Duitsers eens, uitgenomen de Duitse minderheid in Sudetenland (waar ze een meerderheid vormden). Uit protest tegen de bezetters ging Dubcek in de Slowaakse Communistische Verzetsbeweging in.

Het volk verzette zich misschien niet met de wapens, maar zeker wel symbolisch en verbaal. Bij massabetogingen tegen de interventie werden er met Tsjechische vlagen gezwaaid, tanks werden omsingeld door enorme volksmassa's, die de soldaten uitscholden en vernederden. Er vielen verschillende, maar niet heel veel doden, meestal doordat ze door tanks overreden werden. De afkeer tegen de invasie was overal in de wereld groot.

Het volk verzette zich misschien niet met de wapens, maar zeker wel symbolisch en verbaal. Bij massabetogingen tegen de interventie werden er met Tsjechische vlagen gezwaaid, tanks werden omsingeld door enorme volksmassa's, die de soldaten uitscholden en vernederden. Er vielen verschillende, maar niet heel veel doden, meestal doordat ze door tanks overreden werden. De afkeer tegen de invasie was overal in de wereld groot.

Alexander Dubcek maakt enkele foto's tijdens een communistische volksoptocht waar hij zelf toegejuicht wordt  (hij was op dat moment staatshoofd).

Alexander Dubcek maakt enkele foto's tijdens een communistische volksoptocht waar hij zelf toegejuicht wordt (hij was op dat moment staatshoofd).

Dubcek steekt tijdens een bezoek aan Italië in de jaren 60 zijn hand in de "Mond der Waarheid" in Rome, waarvan de mythe luidt dat het de handen zou afbijten van eenieder die tegen het beeld loog. Zijn hand is er echter duidelijk nog, dus liegen deed hij op dat moment niet.

Dubcek steekt tijdens een bezoek aan Italië in de jaren 60 zijn hand in de "Mond der Waarheid" in Rome, waarvan de mythe luidt dat het de handen zou afbijten van eenieder die tegen het beeld loog. Zijn hand is er echter duidelijk nog, dus liegen deed hij op dat moment niet.

Verzetsleider en de eerste democratisch gekozen president van Tsjechië Vaclav Havel omhelst Dubcek vlak na de val van het communisme. Dubcek zelf werd na de militaire interventie in 1968 op huisarrest gezet voor "contrarevolutionaire activiteiten". Eind jaren 80 werd hij echter vrijgelaten, waarna hij zich weer inspande voor verregaande hervormingen. Vaclav Havel was geen communist zoals Dubcek, maar Havel had heel veel respect voor de moed van Dubcek en zijn hervormingen tot 1968.

Verzetsleider en de eerste democratisch gekozen president van Tsjechië Vaclav Havel omhelst Dubcek vlak na de val van het communisme. Dubcek zelf werd na de militaire interventie in 1968 op huisarrest gezet voor "contrarevolutionaire activiteiten". Eind jaren 80 werd hij echter vrijgelaten, waarna hij zich weer inspande voor verregaande hervormingen. Vaclav Havel was geen communist zoals Dubcek, maar Havel had heel veel respect voor de moed van Dubcek en zijn hervormingen tot 1968.

Steunbetoging aan de Communistische regering onder leiding van Dubcek, die steeds meer onder druk kwam te staan door de Sovjet-Unie en andere communistische landen (zoals Polen, Hongarije en de DDR) om de hervormingen ongedaan te maken. Het volk stond echter als één blok achter hun regering en zou zich niet zomaar gewonnen geven aan buitenlandse bemoeienissen. Niemand had echter een flauw vermoeden van hetgeen dat op het punt stond te gebeuren...

Steunbetoging aan de Communistische regering onder leiding van Dubcek, die steeds meer onder druk kwam te staan door de Sovjet-Unie en andere communistische landen (zoals Polen, Hongarije en de DDR) om de hervormingen ongedaan te maken. Het volk stond echter als één blok achter hun regering en zou zich niet zomaar gewonnen geven aan buitenlandse bemoeienissen. Niemand had echter een flauw vermoeden van hetgeen dat op het punt stond te gebeuren...

Een "Communistische broederkus" tussen de communistische Sovjetleider Leonid Brezjnev (rechts) en Alexander Dubcek (links). Brezjnev stond wantrouwig tegenover Dubceks hervormingen: hij meende dat die "het socialisme zouden verzwakken" en "de contrarevolutie zouden uitlokken". Niettemin was uiterlijk vertoon heel belangrijk ("één communistisch blok"), en kusten de leiders elkaar bij openbare ontmoetingen.

Een "Communistische broederkus" tussen de communistische Sovjetleider Leonid Brezjnev (rechts) en Alexander Dubcek (links). Brezjnev stond wantrouwig tegenover Dubceks hervormingen: hij meende dat die "het socialisme zouden verzwakken" en "de contrarevolutie zouden uitlokken". Niettemin was uiterlijk vertoon heel belangrijk ("één communistisch blok"), en kusten de leiders elkaar bij openbare ontmoetingen.

De Staatsuniversiteit in Moskou, waaraan Alexander Dubcek sociaal-politieke wetenschappen studeerde van 1953 tot 1958. Hij kreeg deze unieke opleiding aangeboden omdat hij sinds lang lid was van de Communistische Partij, en aangezien hij reeds in Rusland had gewoond, leverde het taalverschil voor hem weinig tot geen problemen op, in tegenstelling tot zijn Tsjechische medestudenten.

De Staatsuniversiteit in Moskou, waaraan Alexander Dubcek sociaal-politieke wetenschappen studeerde van 1953 tot 1958. Hij kreeg deze unieke opleiding aangeboden omdat hij sinds lang lid was van de Communistische Partij, en aangezien hij reeds in Rusland had gewoond, leverde het taalverschil voor hem weinig tot geen problemen op, in tegenstelling tot zijn Tsjechische medestudenten.

De dienstauto waarin Dubcek stierf.

De dienstauto waarin Dubcek stierf.

Vaclav Havel (rechts) brengt samen met Alexander Dubcek een toost uit op de onafhankelijkheid van Tsjechië.

Vaclav Havel (rechts) brengt samen met Alexander Dubcek een toost uit op de onafhankelijkheid van Tsjechië.


Další nápady
Pinterest
Hledat